Autor Wątek: Rehabilitacja po operacji rekonstrukcji piersi  (Przeczytany 8449 razy)

Offline b_angel

  • SPA
  • Uzależniona
  • *****
  • Wiadomości: 5707
  • przewróciło się, niech leży
    • Amazonka_klub
Rehabilitacja po operacji rekonstrukcji piersi
« dnia: Kwietnia 05, 2013, 05:58:00 pm »
Rehabilitacja pacjentek przed i po operacji odtwórczej  piersi

W szeroko pojętym procesie rehabilitacji psychofizycznej,  operacja odtwórcza piersi zajmuje miejsce szczególne. Zmniejszając w sposób chirurgiczny kalectwo fizyczne wpływa się na poprawę stanu psychicznego kobiety.
Postępowanie przed rekonstrukcją piersi zależy od stanu miejscowego  po amputacji, stanu fizycznego i rodzaju przewidywanej operacji. Pacjentka  powinna mieć pełny zakres ruchomości w stawach obręczy barkowej, zachowaną  elastyczność blizny po operacji i tkanek klatki piersiowej. W tym celu stosuje  się odpowiednie ćwiczenia fizyczne, masaże oraz - z zabiegów fizykalnych -  jonoforezę jodową. Jest to zabieg z działu fizykoterapii, którego zadaniem jest wprowadzenie jonów jodu w celu zmiękczenia blizny po mastektomii. W przypadku  operacji z użyciem płatów z tkanek własnych należy zastosować metody  fizjoterapii pozwalające na wzmocnienie miejsca dawczego. Ważnym elementem  rehabilitacji przedoperacyjnej jest opieka psychologiczna - pacjentka poddająca  się zabiegowi odtwórczemu powinna być absolutnie pewna i świadoma możliwości,  jakie niesie ze sobą rekonstrukcja.
Postępowanie pooperacyjne dostosowane  jest do rodzaju wykonanej rekonstrukcji.
W przypadku rekonstrukcji z użyciem  własnych tkanek, czyli wyspy skórno-tłuszczowej na szypule mięśnia prostego  brzucha (TRAM), rehabilitacja trwa kilka miesięcy. We wczesnym okresie  pooperacyjnym (od 1 do 5 doby po operacji) usprawnianie polega na profilaktyce przeciwobrzękowej kończyny, ćwiczeniach oddechowych z użyciem butelek do oddychania w celu niedopuszczenia do zalegania wydzieliny w oskrzelach oraz  ćwiczeniach obręczy barkowej i kończyn dolnych w obrębie łóżka. Podczas  pierwszego miesiąca po operacji pacjentka pozostaje w pozycji zgięcia tułowia -  w szpitalu powinna leżeć w dostosowanym do tego rodzaju łóżku z możliwością  trzykrotnego zginania. Chorą uczymy poruszania się w pozycji zgiętej od 3 do 5  doby pooperacyjnej. Ze względu na wymuszoną pozycję zgięcia i towarzyszące temu  bóle kręgosłupa zaleca się wykonywanie w tym czasie ćwiczeń izometrycznych mięśni grzbietu i pośladków. Po upływie miesiąca od operacji pacjentka przestaje  chodzić w pozycji zgiętej i poprzez wykonywanie ćwiczeń rozciągających,  izometrycznych i ćwiczeń czynnych mięśni grzbietu i pośladków powraca do  pionizacji. W następnym okresie wprowadza się ćwiczenia mięśni brzucha w  pozycjach izolowanych oraz ćwiczenia ogólnokondycyjne.
W przypadku  odtworzenia piersi z użyciem ekspanderoprotezy, do najważniejszych zadań  rehabilitacji należy niedopuszczenie do obkurczania się torebki łącznotkankowej  wokół zaimplantowanej protezy. W tym celu wykonuje się masaż odtwarzanej piersi  - trwa to przez cały okres dopełniania i tworzenia piersi. Początkowo wykonuje  go fizjoterapeuta, później pacjentka. Oczywiście należy zwrócić uwagę na  profilaktykę przeciwobrzękową. W pierwszym okresie, do 3-4 tygodni od  implantacji, zaleca się ograniczenie ruchów zgięcia i odwodzenia w obręczy  barkowej do kąta 90°. W okresie ekstensji odtwarzanej piersi zaleca się noszenie  specjalistycznej bielizny, pozwalającej na modelowanie kształtu biustu w trakcie kilkumiesięcznego okresu "powstawania piersi". Po okresie hiperekstensji i  odpuszczeniu nadmiaru płynu pacjentkom zaleca się ćwiczenia ogólnokondycyjne i  pływanie. Mimo uciążliwości okresu odtwarzania piersi, efekt końcowy -  świadomość posiadania własnego dekoltu i własnych wyniosłości - rekompensuje  długotrwały i uciążliwy okres odtwarzania.
Dla pacjentek zasadnicze znaczenie  ma czynnik psychiczny, szczegóły morfologiczne są mniej ważne. Najważniejszym efektem pozytywnym dla pacjentek jest stworzenie komfortu psychicznego oraz  powrót poczucia kobiecości.
Dla wszystkich pacjentek zabieg odtwórczy jest  niezwykle ważnym elementem procesu rehabilitacji. Zabieg ten podtrzymuje wiarę w  pomyślne rokowania i znacznie ułatwia ponowne przystosowanie się do życia po  przebytym szoku z powodu amputacji.

źródło:
http://www.padtech.pl/index.php?menu=rekonstrukcja
      Ważną rzeczą jest nie to, co się da­je, ale to, z cze­go się ustępuje.   C.R. Zafon